انتخاب یک سیستم اعلام حریق  با نوع ساختار سازه و قوانین ایمنی حاکم ارتباط مستقیم دارد. در سازه های جدید و ساختمان های بازسازی شده مکان های مخصوصی برای ادوات ایمنی و امنیتی به طور پیش فرض تعبیه می شود و اتاقی به عنوان اتاق کنترل برای سیستم مرکزی ساخته میشود. از سال ۱۳۸۴ کلیه ساختمان ها به غیر از ساختمان های مسکونی کوتاه مرتبه درحال تجهیز و بروز رسانی سیستم های اعلام حریق  هستند تا در زمان بروز مشکل تا رسیدن متخصص، مشکلات را برطرف کند

سیستم اعلام حریق آدرس پذیر

در سیستم آدرس پذیر همان‌طور که از نامش پیداست، به هر یک از آشکارسازها یا دتکتورها و شاسی‌ها آدرس های نرم افزاری یا سخت افزای مشخص و منحصر به فردی اختصاص پیدا می‌کند. به همین دلیل هنگامی که حریق اتفاق می‌افتد پنل مرکزی به طور دقیق می‌تواند تشخیص دهد که حریق در کدام نقطه اتفاق افتاده است. همین شناسایی و تعیین دقیق محل وقوع حریق نقش تعیین ‌کننده‌ای در سرعت رسیدگی و کنترل آن دارد.سیستم های ادرس پذیر با توجه به قابلیت نرم افزاری و دسته بندی فرمانهای خروجی و ورودی سیستم می تواند به صورت گسترده در سطح انواع سازه ها با وسعت نامحدود پیاده سازی شده و حتی امکان پیاده سازی شبکه هایی از این سیستم در کنار هم و سازگاری چند مجموعه اعلام حریق تعریف نمود.

سیستم های اعلام حریق متعارف

در سیستم اعلام حریق متعارف، اجزای مختلف شامل شاسی‌ها و دتکتورها همگی به طور موازی با يك جفت سيم و تجهیز مشخص کننده انتهای خط متصل مي‌شوند. در صورتی که وضعیت یکی از اجزا به حالت آلارم تغییر کند جریان در سیستم افزایش پیدا کرده و پنل مرکزی با توجه به این افزایش جریان تشخیص وضعیت آلارم  می دهد. در صورت بروز حریق نیز، علاوه بر روشن شدن چراغ های منطقه آتش سوزی، آژیرها – فلاشر های کنترل پنل مرکزی نیز به صدا رد امده و فرمان اعلام حریق توسط ارتباطات سخت افزاری و یا نرم افزاری به اشخاص و یا دستگاه های مورد نیاز صادر می شود.